Wyścigi wielbłądów – Zjednoczone Emiraty Arabskie

Gosia — Sat, 07 Dec 2024 16:46:39 +0000

Wyścigi wielbłądów były wydarzeniem, które koniecznie chciałam zobaczyć będąc w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Muszę przyznać, że do niedawna nie była ta atrakcja, która kojarzyłaby mi się z tym krajem. Zresztą myślę, że większość osób postrzega ZEA głównie z perspektywy nowoczesnych miast jak Dubaj czy Abu Dhabi. Tymczasem wielbłądy stanowią nieodłączny element kultury tego regionu. Co więcej muszę przyznać, że wybierając się na to wydarzenie w oklicę lotniska Ras Al Khaimah nie odrobiłam pracy domowej. Uznałam, że wyścig musi odbywać się tradycyjne na torze, otoczonym trybunami. Tymczasem okazało się, że rządzi się on swoimi tradycyjnymi prawami, które zarówno mi jak i google maps nie były znane…. Doprowadziło to do sytuacji, w której nagle znalazłam się na kolizyjnym torze, z kilkunastoma samochodami. Jak to się stało? Odpowiedź znajdziecie dalej. Na początek, zacznijmy może od historii. Wielbłądy od wieków odgrywały kluczową rolę w życiu mieszkańców pustyni. Służyły nie tylko jako środek transportu, ale także jako źródło pożywienia. Stąd w Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie bez powodu są one uznawane jako symbol bogactwa. Wyścigi wielbłądów były organizowane na Półwyspie Arabskim od Średniowiecza i stanowiły nieodłączną część ludowych obyczajów. Dlatego też jest to niesamowite widowisko, będące głęboko zakorzenionym elementem tradycji Beduinów i kultury Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W wyścigach biorą udział wielbłądy jednogarbne – dromadery. Minimalny wiek wielbłądów to 3 lata, natomiast maksymalny wynosi 8 lat, każdy z nich jest poddawany testom antydopingowym. W zawodach może brać udział nawet 100 wielbłądów. Wyścigi odbywają się co około 15 minut, tyle mniej więcej trwa okrążenie 10-kilometrowego toru. W każdym z nich uczestniczy od 10 do kilkunastu wielbłądów. Wyścigi odbywają się pomiędzy październikiem a kwietniem, w godzinach między 6.30 rano a 9.30, kiedy temperatura powietrza jest znośna. Każdy wielbłąd jest ozdobiony kolorowymi narzutami. Do niedawna w wyścigach wielbłądów rolę dżokejów pełniły dzieci. Były one wykorzystywane głównie ze względu na małą wagę, która nie utrudniała wielbłądom osiągania pełnej prędkości. Niestety był to sport bardzo niebezpieczny i wiele dzieci ulegało wypadkom. Trzeba mieć na uwadze, że na dłuższych dystansach wielbłądy potrafią osiągać prędkość do 40 km/h, natomiast w krótkich sprintach nawet do 65 km/h. Z tego powodu ZEA w 2002 r. jako pierwsze zabroniły udziału dzieci poniżej 15 lat w zawodach. W zamian stworzono roboty – dżokeje – lekkie zdalnie kontrolowane urządzenia. Są one wyposażone w czujniki tętna i GPS oraz umożliwiają trenerom monitorowanie stanu zdrowia i tempa wielbłądów. Za pomocą robotów, trenerzy mogą dopingować wielbłądy bądź wydawać im polecenia. Aby na bieżąco korygować ich bieg muszą mieć stały kontakt wzrokowy ze zwierzętami. Dlatego też tor wyścigu jest podzielony na trzy sekcje. Centralna, ogrodzona część jest przeznaczona dla wielbłądów, natomiast po jej zewnętrznych stronach poruszają się trenerzy w samochodach. To był właśnie ten mały szczegół, który skierował mnie na kolizyjny kurs kilkunastoma SUV-ami 😀 Świecenie długimi czy trąbienie nie pomogły, musiałam skapitulować i usunąć się na pobocze. Wyścigi wielbłądów to coś więcej niż sport – to połączenie tradycji i nowoczesności. Dla Emiratczyków to symbol narodowej dumy natomiast dla turystów to sposób na bliższe poznanie kultury tego kraju. Spodobał Ci się wpis? Więcej o Zjednoczonych Emiratach Arabskich znajdziesz tutaj!

Artykuł Wyścigi wielbłądów – Zjednoczone Emiraty Arabskie pochodzi z serwisu .

Isle of Man TT – Najniebezpieczniejszy wyścig świata

Gosia — Fri, 19 Jul 2024 16:15:15 +0000

Ciężko uwierzyć, że na spokojnej Wyspie Man pod koniec maja każdego roku rozgrywa się spektakl Isle of Man TT (Tourist Trophy) – najbardziej niebezpiecznego wyścigu motocyklowego na świecie. W powietrzu unoszą się opary benzyny, a w uszach słychać ryk silników. Zawodnicy, z pewnością nie przyjeżdżają tutaj dla nagród. Zwycięzca zgarnia zaledwie $30,000, co nie stanowi wygórowanej kwoty względem innych znanych wyścigów. To adrenalina, poszukiwanie ekstremalnych doświadczeń, zmierzenie się z własnymi granicami oraz przede wszystkim chęć wpisania się do historii wyścigów są głównym powodem dla którego zawodnicy zjeżdżają się tłumnie na Wyspę Man. Isle of Man TT organizowany jest od 1907 roku, co czyni go najstarszym tego typu wydarzeniem. Parlament wyspy uchwalił wtedy prawo umożliwiające zamknięcie dróg publicznych na czas zawodów. Co roku na dwa tygodnie pod koniec maja i na początku czerwca wyspa staje się mekką dla miłośników ryzyka i motocykli. Pierwszy tydzień to czas sesji kwalifikacyjnych, gdzie zawodnicy walczą o jak najlepsze pozycje startowe. W drugim tygodniu odbywają się wyścigi w sześciu kategoriach: -Supersport TT i Senior TT: Czterocylindrowe motocykle o pojemności 600 cm3 i trzycylindrowe o pojemności 675 cm3, generujące moc do 130 KM. – Superbike TT: Najmocniejsze maszyny z silnikami 1000 cm3 i mocą przekraczającą 200 KM. – Superstock TT: Motocykle 1000 cm3, które zgodnie z regulaminem wyścigu muszą spełniać wymogi techniczne jak dla motocykli seryjnych. – Supertwin TT: Słabsze maszyny z dwucylindrowymi silnikami 700 cm3 i mocą do 90 KM. – Sidecar TT: Unikatowa kategoria z udziałem motocykli z wózkami bocznymi. – Senior TT: Klasa dla motocykli cztero- i trzycylindrowych o pojemnościach zgodnych z Supersport TT, generujących moc do 130 KM. Długość trasy zależy od klasy. Motocykliści w kategoriach Supersport i Senior TT pokonują 6 okrążeń, w Superbike 4, a w pozostałych 3. Średnia prędkość zwala z nóg. Zawodnicy pędzą po krętych, wąskich drogach wyspy z prędkością przekraczającą 200 km/h. Rekordzistą jest Bruce Anstey, który w 2006 roku osiągnął prędkość 332 km/h! Wyścig zdominowała rodzina Dunlopów. Joey Dunlop wygrał go aż 26 razy, niestety zginął w 2000 roku na trasie wyścigu w Estonii. Podczas TT zginęli również jego brat Robert i syn William. Obecnie tradycję kontynuuje Michael Dunlop, który 29 razy stawał na podium. Od początku imprezy w wyścigu zginęło ponad 250 motocyklistów i około 15 widzów. To właśnie wysoki poziom ryzyka budzi wiele kontrowersji wokół TT. Jest kilka czynników, które powodują że TT jest tak niebezpieczny. Przede wszystkim TT nie jest wyścigiem dla profesjonalnych motocyklistów, uczestniczą w nim głównie amatorzy. W związku że odbywa się na normalnej drodze, brak jest tu barier ochronnych. Średnia prędkość przejazdu zawodników wynosi około 135 mil/h, na okrążenie. Trasa liczy 37,7 mil i jest bardzo wymagająca, prowadzi przez tereny zabudowane oraz góry. Nawet drobny błąd na jednym z około 220 zakrętów może skończyć się tragedią. Zmienne warunki pogodowe panujące na wyspie, są dodatkowym utrudnieniem. Czy ryzyko warte jest świeczki? Na to pytanie każdy musi odpowiedzieć sobie sam. Nie ulega jednak wątpliwości, że Isle of Man TT to impreza wyjątkowa, okryta legendą i mroczną historią. To mekka dla śmiałków i poszukiwaczy mocnych wrażeń, którzy pragną zmierzyć się z własnymi słabościami i granicami ludzkich możliwości. Sposób na budżetową organizację wycieczki na wyścig TT: Planując pobyt na wyspie w czasie TT, najlepiej zacząć przygotowania z dużym wyprzedzeniem. Na Isle of Man kursuje prom Steam Packet Company, który odpływa z Belfastu. Wybrałam rejs o 5 rano, tak żeby być na miejscu o 8. Ze względu na to, że noclegi na wyspie w okresie TT są bardzo drogie, jedyną opcją był powrót tego samego dnia. Niestety bilety na rejs powrotny do Belfastu były wyprzedane. Jednak, jest na to rozwiązanie – prom do Liverpoolu. Prom odpływał następnego dnia o 2 w nocy i dopływał około 5 rano na miejsce. Rejs w dwie strony kosztował 140€. Aby dostać się do Belfastu, skorzystałam z oferty Easyjet za około 40€ z bagażem rejestrowanym 15kg. Jednak planując wyjazd z wyprzedzeniem można rozważyć także powrót z Liverpoolu bezpośrednio do Polski.

Artykuł Isle of Man TT – Najniebezpieczniejszy wyścig świata pochodzi z serwisu .

wyścig -

Wyścigi wielbłądów – Zjednoczone Emiraty Arabskie

Isle of Man TT – Najniebezpieczniejszy wyścig świata