zatoka -

Ras Al-Khaimah – Zjednoczone Emiraty Arabskie alternatywnie

Gosia — Sat, 30 Nov 2024 17:19:50 +0000

Ras Al-Khaimah, to jeden z siedmiu emiratów tworzących ZEA. Choć często jest pomijany przez turystów, w mojej ocenie jest jednym z najciekawszych regionów w tym kraju. Przede wszystkim, jest bardzo różnorodny. Na względnie małej powierzchni znajdują się tu: góry, doliny – wadi, pustynia oraz turkusowe wody Zatoki Perskiej. Jednym z najbardziej spektakularnych miejsc w Ras Al-Khaimah jest trasa w kierunku szczytu Jebel Jais o wysokości 1925 m n.p.m., położonego w górach Al-Hajar. Pomimo, że jego wierzchołek należy do Omanu, to trasa po stronie Emiratów prowadzi na wysokość 1910 m n.p.m., zaledwie 15 metrów poniżej. Tak blisko, a tak daleko… jednak i tak warto się tu wybrać. Miejsce to po raz kolejny udowodniło mi, że droga może być bardziej interesująca niż sam cel. Wyobraźcie sobie drogę, która najpierw prowadzi wzdłuż piaszczystych plaż Zatoki Perskiej, później przez jałowe, pustynne krajobrazy, następnie przez skaliste doliny – Wadi wprost do serca gór Al-Hajar. Surowy górski krajobraz jest niesamowity, a droga wygląda tak jakby była specjalnie przygotowana do nieco bardziej dynamicznej jazdy. Zapomnijcie tutaj o zakrętach na agrafkę, wszystkie są doskonale wyprofilowane i szerokie. Duży zapas miejsca na poboczu daje dodatkową przestrzeń na dynamiczne manewry. Jazda w kierunku szczytu to przyjemność sama w sobie, tym bardziej, że nie ma tu fotoradarów, które są wszechobecne w Ras Al-Khaimah i pozostałej części ZEA. W trakcie mojego przejazdu nie było dużo samochodów, niemniej jednak mogłam zauważyć, że pozostali kierowcy także docenili wyjątkowość tej drogi 😉 Jedynym „ograniczeniem” były liczne punkty widokowe, skąd mogłam podziwiać z jednej strony góry Al- Hajar, natomiast z drugiej wybrzeże Emiratów. Po drodze warto zatrzymać się w Jais Viewing Deck Park (koszt w 2024 r. – 5 AED), znajdującym się na wysokości 1250 metrów. Znajduje się tu kilka platform, z których rozpościera się niesamowita panorama na wybrzeże Ras Al-Khaimah. Droga kończy się na wysokości ponad 1500 metrów. Dalej jest dostępna tylko dla gości restauracji 1484 by Puro, lub osób korzystających z atrakcji. Jakby komuś było mało prędkości i adrenaliny to może skorzystać z Jais Flight najdłuższej tyrolki na świecie, wpisanej do Księgi Rekordów Guinnessa. Lina o długości 2,83 km pozwala na zjazd z prędkością od 120 do 160 km/h, oferując przy tym niesamowite widoki na okoliczne kaniony i szczyty. Miłośnicy trekkingu mogą skorzystać z sześciu szlaków pieszych o łącznej długości 16 km. Natomiast u podnóża gór można odwiedzić Bear Grylls Explorers Camp, gdzie doświadczeni przewodnicy organizują szkolenia przetrwania. Droga na Jebel Jais jest również ulubioną destynacją turystyczną w lato. Podczas gdy w nizinnej części ZEA temperatury potrafią sięgać 45 stopni C, góry Hajar może nie oferują przyjemnego chłodu, ale na pewno mniej dotkliwy upał. W dodrze powrotnej warto odwiedzić Fort Dhayah. Położony jest on na wysokim wzgórzu w otoczeniu bujnej oazy. Ze szczytu rozpościera się widok na góry Al-Hajar, Zatokę Perską oraz zielone ogrody z palmami i drzewami daktylowymi. Obecna twierdza została zbudowana w XIX wieku na fundamentach starszej konstrukcji. Fort na wzgórzu nie jest jedyną fortyfikacją w okolicy. U podnóża wzgórza znajduje się większa konstrukcja z cegieł mułowych, znana jako „Sur”, która służyła jako schronienie dla lokalnej ludności. W gajach palmowych rozmieszczone są wieże strażnicze, zapewniające skuteczną komunikację między fortyfikacjami. Razem tworzyły one system obronny, który przez wieki chronił oazę Dhayah przed najeźdźcami. Jego strategiczne położenie sprawiło, że przez wieki był kluczowym punktem obronnym. Był to ostatni punkt oporu lokalnych plemion przed brytyjską inwazją w 1819 r. Nieopodal fortu znajduje się promenada – Al Rams Corniche. Jest to miejsce idealne na spacer, głównie za sprawą niesamowitych widoków na Zatokę Perską, góry Al-Hajar i miejscowość Al Rams. Ciekawym doświadczeniem jest również wizyta na targu rybnym. Jest to doskonała okazja żeby porozmawiać z lokalnymi sprzedawcami oraz podpatrzeć jak wygląda codzienne życie mieszkańców. Zwiedzanie najlepiej zakończyć na publicznej plaży – Flamingo Beach. Charakterystycznym jej punktem są dwa sztuczne flamingi.

Artykuł Ras Al-Khaimah – Zjednoczone Emiraty Arabskie alternatywnie pochodzi z serwisu .

Ejlat – ucieczka przed zimą, czyli doskonały plan weekend cz. II

Gosia — Sat, 28 Dec 2019 07:12:34 +0000

Jak pisałam w poprzednim poście, bilety do Ejlat są obecnie w bardzo okazyjnych cenach. Jednak Izrael jest dość drogim krajem, ceny jedzenia i zakwaterowania, szczególnie nad Morzem Czerwonym, są znacznie wyższe niż w Polsce. A zatem co można tu zwiedzić bezpłatnie? Gdzie zjeść i ile tak właściwie kosztuje weekendowy wyjazd? Czerwony Kanion Kto powiedział że najciekawsze atrakcje muszą słono kosztować? Jeśli chcecie zobaczyć coś niesamowitego i całkowicie za darmo koniecznie wybierzcie się do Czerwonego Kanionu. Znajduje się on około 20 minut jazdy samochodem z Ejlatu przy drodze nr 12. Droga prowadzi tuż przy samej granicy z Egiptem, wzdłuż ogromnego ogrodzenia z drutu kolczastego. Jednak największą atrakcją tej trasy są malownicze krajobrazy. Do Czerwonego Kanionu można także się dostać komunikacją publiczną. Dojeżdża tam autobus nr 392, jadący w kierunku Be’er Sheva. W okolicy Czerwonego Kanionu nie ma już przystanku, dlatego bilety należy kupować do Har Uziya Junction, a zbliżając się do Kanionu zasygnalizować kierowcy chęć wyjścia. Aktualny rozkład i cennik znajdziecie tutaj. Z głównej drogi należy przejść około 1,5 km do szlaku prowadzącego do kanionu. Kanion jest tak właściwie wyschniętym korytem rzeki Nahal Shani. Wyglądem przypomina słynny Kanion Antylopy w Stanach Zjednoczonych. Podobieństwo nie jest przypadkowe, gdyż obydwa powstały w ten sam sposób. Podatne na erozję skały zbudowane z piaskowca, rzeźbione są przez wodę która z ogromną siłą przepływa przez kanion w trakcie tzw. flash floods – błyskawicznych powodzi. Czerwony Kanion można zwiedzić na dwa sposoby tzw. dużą i małą pętlą. Duża pętla prowadzi przez szlak niebieski i jest podobno nieco trudniejsza, ze względu na strome podejścia. Mała pętla, natomiast zwana też szlakiem rodzinnym jest stosunkowo prosta i liczy około 5 km. Przez dno kanionu prowadzi szlak zielony. Ścieżka do wąwozu staje się coraz węższa, a ściany kanionu coraz wyższe oraz ciekawiej uformowane. Miejsce to zachwyca ilością niesamowitych, intensywnych kolorów. W końcu szerokość drogi pozwala, co najwyżej na postawienie jednej stopy. Dalsza część prowadzi przez różnego rodzaju drabinki, klamry bez których przejście głównego odcinka kanionu byłoby niemożliwe. Po przejściu przez dno kanionu trasę należy kontynuować szlakiem czarnym. Szlak ten prowadzi górą kanionu, co pozwala na uchwycenie tego miejsca z zupełnie innej perspektywy. Szlak czarny łączy się później ze szlakiem zielonym prowadzącym do parkingu. Idąc do kanionu warto wyposażyć się w buty górskie z dobrą przyczepnością, ja niestety miałam do dyspozycji wyłącznie sandały, gdyż mój bagaż podręczny miał ograniczoną pakowność. Wschód słońca – kto rano wstaje… Przyznam, że perspektywa wstania o 5 rano w niedzielę aby zobaczyć wschód słońca nad Ejlat, wcale nie brzmiała zachęcająco. Jednak mając do dyspozycji zaledwie weekend, chcieliśmy wykorzystać maksymalnie ten czas. Wybór miejscówki na obserwacje padł na Górę Yoash znajdująca się tuż przy drodze nr 12 prowadzącej do Czerwonego Kanionu. Słońce powoli wynurzało się za gór po stronie Jordanii, dając niesamowity intensywny kolor nieba oraz oświetlając Zatokę Akaba. Dodatkową atrakcją była rodzinka kozic, która postanowiła zrobić sobie śniadanie tuż obok naszego samochodu. Nocleg Izrael nie jest tanim państwem, dlatego ciężko tu znaleźć tanie kwatery. Sytuacja w Ejlat komplikuje się dodatkowo gdyż jest to jeden z głównych kurortów wypoczynkowych w Izraelu. Z dostępnych opcji noclegowych polecam hotel Club in Eilat znajdujący się nieopodal Eilat Coral Reef Nature Reserve. Zaletą tego hotelu są duże apartamenty z tarasami wyposażone w kuchnię w której można przygotować posiłki. W pakiecie powitalnym goście otrzymują pudełeczko czekoladek, pizzę z napojem oraz 2 karty po 2Gb Internetu. Na terenie hotelu znajduje się duży basen, korty tenisowe, boiska, sala gier oraz sklep oferujący produkty w konkurencyjnych cenach w stosunku do tych na mieście. W hotelu serwowane są bardzo urozmaicone doskonałe śniadania, a w ciągu dnia można za rozsądna cenę zjeść obiad w barze na przeciwko basenu. Jeśli szukacie bardziej kameralnego noclegu, proponuję sprawdzić kwatery na stronie Airbnb. Aby obniżyć koszty możecie skorzystać z zniżki na pierwszą rezerwację klikając w ten link. Możecie zaoszczędzić nawet 100 zł, natomiast ja otrzymam 50 zł jako bonus za Waszą rezerwację, który będzie też formą docenienia mojego wkładu w napisanie tej relacji. Koszt: Wyjazd w dniach 5-8 grudnia: -Lot Warszawa Modlin – Ejlat – Warszawa Modlin 78 zł (Ryanair z bagażem podręcznym)-Nocleg Club in Eilat 880 szekli czyli około 950 zł za 3 noce dla dwóch osób (apartament 6 osobowy w cenie śniadania)-Wypożyczenie samochodu na 3 dni 300 zł/ 2 osoby + paliwo 140 zł /2 osoby-Bilet wstępu do Timna Park ok. 49 szekli czyli 55 zł/os– 1 falafel z frytkami 23 szekle – 25 zł– obiad w hotelu 30 szekli – 32 zł Koszt od osoby: ok. 885 zł Pierwsza część relacji znajduje się tutaj

Artykuł Ejlat – ucieczka przed zimą, czyli doskonały plan weekend cz. II pochodzi z serwisu .

Ejlat, Izrael – ucieczka przed zimą czyli doskonały plan na weekend! cz. I

Gosia — Tue, 17 Dec 2019 20:29:02 +0000

Ejlat odwiedziłam dwa razy w ciągu miesiąca. Jak to się stało? Był zimny listopadowy weekend, a ja właśnie wróciłam ze słonecznego Izraela. Poziom mojego przygnębienia otaczającą aurą sięgał zenitu. Dla zabicia czasu, a może też z nadzieją, zaczęłam rozglądać się za tanimi biletami lotniczymi. I wtedy stało się, przed moimi oczami ukazały się bilety z Modlina do Ejlatu w Izraelu za 78 zł w dwie strony w terminie na Mikołajki. Niecałe 2 tygodnie temu byłam w tym popularnym resorcie turystycznym, jednak tylko przejazdem i nie dałam rady zwiedzić wówczas kilku okolicznych atrakcji. Zanim przemyślałam sens wyjazdu zaledwie na weekend, bilety były już na moim mailu. W zimowy czwartek 5 grudnia pożegnaliśmy Polskę i zaledwie po 4 godzinach lotu przywitał nas ciepły Izraelski wieczór. W Ejlacie panuje suchy pustynny klimat, a deszcze są tutaj rzadkością. W czasie naszego pobytu temperatura powietrza wynosiła od 24 do 26 stopni natomiast wody w Morzu Czerwonym około 24 °C. Warunki idealne do pływania, opalania oraz zwiedzania. Eilat Coral Beach Nature Reserve Izrael ma zaledwie 13 km linii brzegowej nad Morzem Czerwonym i znajduje się ona właśnie w Ejlat. Wielbiciele pływania i sportów wodnych. z pewnością znajdą na tym małym kawałku wybrzeża zadziwiająco wiele atrakcji. Oprócz nurkowania i snorkelowania, można tutaj popływać z delfinami w tzw. Rafie Delfinów (wstęp 69 szekli oraz opcjonalnie pływanie z delfinami 300 szekli) lub odwiedzić oceanarium. Jednak najciekawszą i najbardziej opłacalną atrakcją jest wizyta Eilat Coral Beach Nature Reserve – Parku Narodowym Rafy Koralowej. Wstęp kosztuje 35 szekli i jest to najbardziej korzystna opcja na zobaczenie rafy w trakcie pobytu w Ejlat. W parku można pływać i nurkować w krystalicznie czystej wodzie w otoczeniu niesamowitej rafy koralowej i kolorowych rybek. Rafę można obserwować, także z dwóch pomostów. Park Timna – czyli krótka wycieczka na księżyc Będąc w Ejlat warto wybrać się na wycieczkę do Doliny Timna, znajdującej się niecałe 30 km na północ od Ejlatu. Prowadzi do niego ta sama droga co na lotnisko. Z trasy nr 90 należy skręcić w lewo tuż za brązowym drogowskazem na Timna Park. Skręt można poznać po ogromnych egipskich posągach po lewej stronie drogi. Czemu egipskich? Ponieważ w dwa tysiące lat przed naszą erą teren ten zamieszkiwali Egipcjanie. Na terenie Timna funkcjonowała wówczas pierwsza na świecie kopalnia miedzi. Wstęp do parku jest dość drogi bo wynosi aż 49 szekli czyli 55 zł. Charakterystyczny księżycowy krajobraz Timna, ogromne klify, ciekawe formacje skalne oraz zaskakująca ilość kolorów warte są swojej ceny. W cenie biletu jest także pamiątka – buteleczka, którą samodzielnie napełniamy kolorowym piaskiem. Park najwygodniej zwiedzać samochodem, gdyż poszczególne atrakcje znajdują się dość daleko od siebie. Przez park prowadzi asfaltowa droga, dlatego nie jest potrzebny samochód 4×4. Oczywiście jest także możliwość zwiedzania pieszo, jednak nie polecałabym tego w miesiącach letnich, gdyż temperatura w Timna sięga wówczas ponad 40°C!!! Do parku można dostać się także komunikacja publiczną. Autobusy nr 394 i 397 firmy Egged zatrzymują się na przystanku Elifaz Park Timna 90 (przystanek na żądanie), zlokalizowanym głównej drodze tuż przy skręcie do Timna. Droga z przystanku do parku zajmuje około 40 minut. Pierwsza atrakcja parku to Spiralna Góra, do której dojazd przypomina słynną Route 66 w Stanach Zjednoczonych. Zaraz za górą, można zobaczyć pierwszego grzybka, a właściwie jego połowę. Jest to ciekawie wyrzeźbiona skała o charakterystycznym czerwonym kolorze. Następną atrakcją jest wizytówka Parku Timna – drugi grzyb, zaskakujący intensywnym różowym kolorem. Nieopodal grzyba można zobaczyć wykopane piece – pozostałości po wytopie miedzi. Niesamowitym miejscem są Filary Salomona, ogromne wysokie kolumny zbudowane z piaskowca oraz ciekawie uformowane w wyniku erozji. Kolejnym punktem jest skała uformowana na kształt Sfinksa. Trasa zwiedzania kończy się w oazie, w której znajduje się restauracja oraz sklepik z pamiątkami. Możemy w nim odebrać wspomniane wcześniej buteleczki które wypełniamy piaskiem w kolorach: żółtym, czerwonym, zielonym i czarnym. Ciąg dalszy znajdziecie tutaj:

Artykuł Ejlat, Izrael – ucieczka przed zimą czyli doskonały plan na weekend! cz. I pochodzi z serwisu .

Hanauma Bay – „Krzywa Zatoka” z widokiem na….

Gosia — Wed, 11 May 2016 18:24:00 +0000

Krater Koko to popularny punkt widokowy na wsypie O’ahu, skąd roztacza się przepiękny widok na jedną z najpiękniejszych zatok świata – Hanauma Bay. Jednak, jak wiadomo punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, dlatego też część turystów preferuje widok odwrotny – Krateru Koko z poziomu Hanauma Bay. Być może jest to związane z zaskakującym tłumaczeniem nazwy krateru, który w języku hawajskim znaczy tyle co… „uskrzydlona wagina”. Oczywiście ta nazwa nie wzięła się znikąd i związana jest z bardzo dramatyczną historią, która mogłaby z całą pewnością posłużyć jako scenariusz dla filmów klasy XXX. Zgodnie z hawajską legendą, bogini Kapo uskrzydlała swoją waginę w celu dekoncentracji boga Kamapuaa, który delikatnie mówiąc narzucał się jej siostrze – bogini wulkanu – Pele. Ostatecznie fruwający organ wylądował w południowo-wschodniej części wyspy O’ahu. Przerażony tym zjawiskiem Kamapuaa rzucił się do ucieczki lądując wprost w „skrzydła” Kapo. Upadek musiał być widowiskowy, gdyż w jego wyniku powstał waśnie Krater Koko. „Tragiczna śmierć Kamapuaa” nie poszła jednak na marne, gdyż Amerykanie w czasie II wojny Światowej wykorzystali krater do celów militarnych, tworząc na jego szczycie sieć bunkrów oraz punktów widokowych. Została wówczas zbudowana trakcja kolejowa, która obecnie wykorzystywana jest przez turystów pragnących zobaczyć ze szczytu piękną panoramę południowo-wschodniego O’ahu. Ścieżka liczy około 1,5 km i ze względu na duże nachylenie nie bez powodu otrzymała przydomek the Stairmaster from Hell. Trudy wspinaczki rekompensuje widok na wspomnianą wcześniej Zatokę Hanauma, której nazwa w języku hawajskim oznacza krzywą zatokę. Co ciekawsze, zatoka ta jest właściwie dnem krateru wulkanicznego, który został zalany wodami oceanu na skutek osunięcia się jednej z jego ścian. Hanauma Bay zamieszkuje około 400 gatunków ryb oraz wiele osobników żółwi zielonych nazywanych na Hawajach – honu, a także zachwycających tęczowymi kolorami – papugoryb. Niesamowita bioróżnorodność podwodnego świata zatoki jest właściwie wynikiem działalności wulkanicznej. Powstałe w wyniku działalności wulkanicznej tufy wulkaniczne, dzięki swojej porowatej strukturze były doskonałym siedliskiem dla rozwoju rafy koralowej. Zatoka Hanauma jest obecnie ścisłym rezerwatem przyrody i jedyną plażą na Hawajach na którą wstęp jest płatny (w 2015 r. kosztował 7,5$, więcej informacji znajdziecie tutaj). Sceny z Zatoki Hanauma możecie obejrzeć w: Blue Hawaii, Tora! Tora! Tora!, Hawaii Five-O czy Magnum. ” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

Artykuł Hanauma Bay – „Krzywa Zatoka” z widokiem na…. pochodzi z serwisu .