Malta -

Malta – wyspa forteca, Girl on the urbex trail!

Gosia — Sun, 06 Apr 2025 13:02:28 +0000

Malta znana jest jako wyspa forteca. Na pierwszy rzut oka widać, że jej architektura ma charakter obronny. Wysokie fortyfikacje, cytadele i forty są wspomnieniem czasów Rycerzy Maltańskich jak również czasów brytyjskich. W trakcie swojej historii Malta znajdowała się pod panowaniem Fenicjan, Kartagińczyków, Rzymian, Arabów, Normanów, Aragończyków, Krzyżowców, Francuzów i Brytyjczyków. Ostatecznie, dopiero w 1964 r. stała się niezależnym krajem. Obecnie możemy zobaczyć liczne ślady po czasach Rycerzy Maltańskich, jak również z okresu II Wojny Światowej. Rycerze Maltańscy otrzymali kontrolę nad Maltą w 1530 r. od Karola V Hiszpańskiego. Od tamtego czasu przez następne 275 lat wyspa znajdowała się pod ich opieką. Z tego okresu pochodzi wiele fortyfikacji, które miały chronić Maltę przed Imperium Osmańskim. W 1565 r. spełniły swoje zdanie, przez ponad 3 miesiące wojska tureckie bezskutecznie próbowały zdobyć wyspę. Wiele z tych imponujących fortyfikacji można podziwiać dzisiaj. Generalnie Valetta od strony morza rzeczywiście wygląda jak miasto twierdza. W trakcie II Wojny Światowej Malta była jednym z najbardziej bombardowanych państw Europy. Ze względu na swoje strategiczne położenie w bliskiej odległości od Sycylii, była obiektem nieprzerwanych ataków Niemców i Włochów. Tymczasem, przez Brytyjczyków wyspa była wykorzystywana do przeprowadzania ataków na włoską marynarkę wojenną. W 1943 roku alianci rozpoczęli stąd inwazję na Sycylię. Była ona koordynowana z Lascaris War Rooms w Valletcie. Znajdował się tutaj także punkt nasłuchowy odczytujący niemieckie komunikaty radiowe. Ze względu na liczne ataki bombowe, na terenie Malty znajduje się wiele schronów przeciwlotniczych. Do najciekawszych można zaliczyć schrony w miejscowości Mellieħa, Mosta i w Victorii na wyspie Gozo. Ciekawym obiektem jest system fortyfikacji zbudowany pod koniec XIX wieku przez Brytyjczyków, zwany Vitoria Lines. Fortyfikacje miały chronić północną część wyspy przed ewentualnymi atakami, ale podobno nigdy nie zostały wykorzystane. Victoria Lines liczy 12 kilometrów i jest dostępna do zwiedzania. Część tej trasy uległa zniszczeniu dlatego najlepiej wybrać się na odcinek – Dwejra Lines. Jest to najlepiej zachowana część Victoria Lines. Co więcej, Dwejra Lines zwana jest także Wielkim Murem Maltańskim i rzeczywiście konstrukcja ta z oddali wygląda bardzo imponująco. Dwejra Lines znajduje się tuż obok Kaplicy Matki Bożej z Hodegetrii. Dodatkową atrakcją znajdującą się tuż obok Vitoria Lines jest stara pasieka. Choć pochodzenie słowa Malta nie jest w pełni udowodnione, podejrzewa się, że pochodzi od greckiego słowa Melite, co znaczy miodowo- słodki. Malta słynęła wówczas unikalnego miodu, produkowanego przez specjalny gatunek pszczół, występujący tylko na Malcie. Niektórzy twierdzą, że niektóre z pasiek mogą pamiętać czasy Kartaginy i starożytnego Rzymu. Niewykluczone, że pasieki, mogły w późniejszych okresach pełnić inne funkcje. Wydrążone w wapienne skały mogły być wykorzystywane jako katakumby czy schrony w czasie II wojny światowej. Kolejnym ciekawym obiektem, wybudowanym przez Brytyjczyków przed II wojną światową jest Fort Campbell, znany także jako Fortizza ta’ Selmun. Fort znajduje się na północ od Linii Wiktorii i miał chronić Zatokę Mellieħa i Zatokę św. Pawła. Na terenie Malty można zaobserwować wiele bunkrów obserwacyjnych, rozlokowanych wzdłuż wybrzeża. Każdy z nich był wyposażony w stanowiska strzelnicze, a na szczycie miał wieżę obserwacyjną. Wewnątrz mogło się pomieścić około sześciu żołnierzy. Niektóre z nich są bardzo malowniczo położone, jak ten obok miejscowości Marsaskala. Tuż obok znajduje się Bateria Riħama. Została zbudowana przez Rycerzy Maltańskich pomiędzy 1714 i 1716 r. Stanowiła jedną z serii fortyfikacji nadbrzeżnych wokół wybrzeży Malty. Bateria służyła do obrony Zatoki św. Tomasza. Na miejscu znajduje się obecnie dość duży budynek, który swego czasu należał do największych konstrukcji tego typu na Malcie. W środku można zwiedzić trzy pomieszczenia – centralne największe o ciekawym sklepieniu łukowym, natomiast dwa kolejne są mniejsze i podobno były przeznaczone jako magazyn żywności i broni. Bateria była użyta tylko raz, w czasie inwazji Napoleona na Maltę w 1798 r. Przestała być użytkowana w latach dwudziestych XIX w. i niestety od tego czasu popada w ruinę. Jednak opuszczone miejsca na Malcie nie ograniczają się wyłącznie do obiektów militarnych. Malta co prawda jest popularnym kierunkiem wakacyjnym, ale nie wszystkie hotele są tutaj otwarte dla turystów. Część z nich może nie oferuje luksusowego pobytu, natomiast z pewnością zapewnia trochę adrenaliny. Jednym z nich jest hotel Jerema w okolicy Marsascala. Kiedyś był to luksusowy cztero-gwiazdkowy kurort, zbudowany przez Libijską Spółkę Państwową Lafico. Z tego powodu jednym z honorowych gości hotelu był Muammar Kaddafi, który miał tu swój apartament prezydencki. Libijski dyktator Muammar Kaddafi, pozostał kiedyś w dobrych relacjach z maltańskim premierem Domem Mintoffem. Hotel zakończył działalność w 2007 r. jednak nie wiadomo co spowodowało jego zamknięcie. W okolicy Mellieha znajduje się opuszczona wioska turystyczna – Festaval Hotel, nazwywany błędnie Festiwal. Obiekt został wybudowany w 1980 r. i przyjmował gości przez około 12 lat. Sądząc po architekturze, obiekt musiał być ekskluzywny. Apartamenty są przestronne, a widok z tarasów na zatokę Mellieha jest niesamowity. Do dyspozycji gości były także dwa baseny. W 2018 r. planowano go wyburzyć i wybudować tu dwanaście luksusowych apartamentów z basenami i spa, jednak projekt ten nigdy nie został zrealizowany. Na wyspie Gozo w okolicy Ramla Bay, znajduje się kolejny opuszczony kompleks wypoczynkowy – Ulysses Lodge. Może sam budynek nie jest już tak imponujący, natomiast roztacza się z niego niesamowity widok na jedną z najpiękniejszych plaż na Gozo. Natomiast w północnej części wyspy Gozo znajduje się inny ciekawy obiekt Bateria Qolla l-Bajda. Bateria została wybudowana przez Rycerzy Maltańskich. Powstała w latach 1715-1716 jako jeden z elementów fortyfikacji wybrzeża. Jest zarazem najdalej wysuniętym na północ obiektem tego typu. Obecnie miejsce to jest zdewastowane i na próżno szukać tu dawnej architektury. Budynek wewnątrz wygląda jakby przed zamknięciem pełnił rolę baru bądź dyskoteki. Dodatkową atrakcją w okolicy są panwie solne, o których pisałam tutaj. W okolicy St. Julian’s znajduje się opuszczone osiedle – White Rocks. Zostało wybudowane w 1960 r. dla brytyjskich żołnierzy stacjonujących na wyspie. Po opuszczeniu Malty przez wojska brytyjskie osiedle zostało zmienione w kompleks wypoczynkowy. Na sporym terenie, zlokalizowanym tuż na wybrzeżu, można zobaczyć wiele budynków ozdobionych ciekawymi muralami. Na koniec prawdziwa perełka opuszczony salon Subaru, zamknięty pod koniec lat 90-tych. W środku można zobaczyć wiele zabytkowych samochodów. Auta wyglądają jak nowe, gdyby tylko napompować opony i podładować akumulator myślę, że można by było nimi gdzieś pojechać. Znaczek firmy Fuji robi dodatkowy klimat tego miejsca. Co więcej salon, znajduje się w centrum turystycznej miejscowości Mosta.

Artykuł Malta – wyspa forteca, Girl on the urbex trail! pochodzi z serwisu .

Comino – małe jest piękne

Gosia — Sun, 20 Oct 2024 16:42:49 +0000

Comino to jedno z wyjątkowych miejsc, które warto odwiedzić będąc na Malcie. Jest to niewielka wyspa położona pomiędzy Maltą a Gozo. Jej powierzchnia liczy zaledwie 3,5 km². To czyni ją idealnym miejscem na jednodniową wycieczkę. Wyspa jest na tyle mała, że można ją zwiedzić pieszo w ciągu jednego dnia. Ścieżka wzdłuż wysokich klifów gwarantuje niesamowite widoki. Nazwa wyspy pochodzi od kuminu, który kiedyś występował tu obficie. Comino ma bogatą historię, sięgającą czasów rzymskich. Wówczas była wykorzystywana głównie do celów rolniczych. Rycerze Maltańscy natomiast organizowali tutaj polowania na dziki i króliki. Comino tak właściwie nigdy nie była zamieszkana, głównie ze względu na brak ochrony przed korsarzami. Dopiero w 1618 r. Rycerze Maltańscy zdecydowali się wybudować tu wieżę obserwacyjną, która miała służyć do wczesnego ostrzegania przed najeźdźcami osmańskimi i piratami. Wieża służyła wówczas jako punkt komunikacyjny pomiędzy podobnymi wieżami na Malcie i Gozo. Obecnie jest najbardziej charakterystycznym budynkiem na Comino. Zlokalizowana jest na 80 metrowym klifie, z którego roztacza się niesamowity widok na wyspę. Tuż obok Wieży Św. Marii znajduje się opuszczony szpital, zbudowany przez Brytyjczyków w 1890 r. Szpital pełnił rolę szpitala zakaźnego. Trafiali do niego pacjenci chorzy na cholerę i dżumę. Obecnie Comino zamieszkuje zaledwie garstka ludzi. Na miejscu brak infrastruktury turystycznej. Jedynymi budynkami są tutaj Wieża Św. Marii, kaplica, komisariat policji i opuszczona farma świń. Nie ma tu hotelu, a jedyny tego typu obiekt zakończył działalność w 2019 r. Wyspa nie jest dostępna dla ruchu samochodowego, dlatego jest idealnym miejscem do odpoczynku. Jednak w sezonie wakacyjnym jest tłumnie odwiedzana przez turystów. Głównie za sprawą Błękitnej Laguny, która stanowi jedną z głównych atrakcji na Malcie. Rzeczywiście laguna wygląda niesamowicie. Krystalicznie czysta woda o intensywnym turkusowym kolorze robi niesamowite wrażenie. Błękitna Laguna sąsiaduje z małą wysepką Cominotto (Kemmunett), która także zapewnia doskonałe warunki do pływania. Błękitna Laguna jest w przeważającej części skalistą plażą. Ze względu na swój niewielki rozmiar jest niestety bardzo zatłoczona. Alternatywą dla osób preferujących spokojniejsze miejsca może być Santa Maria Bay – Zatoka Św. Marii lub San Nilaw Bay. Zatoka św. Mari jest największą plażą na wyspie. Woda jest tu płytka i odwiedza ją znacznie mniej ludzi w porównaniu do Błękitnej Laguny. San Niklaw Bay znajduje się w północnej części wyspy, jest szczególnie popularna jako doskonałe miejsce do snorkelingu. Jak się tu dostać? Z portu Ċirkewwa, znajdującego się w północnej części głównej maltańskiej wyspy odpływają regularnie promy. Zazwyczaj kursują co 30 minut i tyle samo trwa podróż na wsypę. Rejsy odbywają się także z portu Mgarr na Gozo. Bilet w dwie strony kosztuje €13 (€6.5 ulgowy) – dane z 2024 r. Poza tym liczne biura podróży oferują całodniowe wycieczki na Comino.

Artykuł Comino – małe jest piękne pochodzi z serwisu .

Wioska Popeya – maltański Disneyland

Gosia — Sun, 11 Aug 2024 10:27:51 +0000

Wioska Popeya, nie była w moim planie zwiedzania Malty. Generalnie omijam takie miejsca ze względu na to, że wolę wykorzystywać czas na zwiedzanie. Jednak tym razem, kiedy zobaczyłam ją z oddali, postanowiłam zaryzykować. Miejsce to wyglądało tak tandetnie i dziwacznie, że aż mi się spodobało 😀 Wioska Popeya nazywana też maltańskim Disneylandem, to najsłynniejszy park rozrywki na Malcie. Została stworzona od podstaw, jako plan filmowy do ekranizacji tego słynnego komiksu. Film powstał w 1980 i nie zgadniecie kto grał tam rolę Popeya. Był to Robin Wiliams. O ile Robin Williams był sławną postacią kina, pewnie mało kto pamięta Popeya. Był to żeglarz, którego ulubioną potrawą był szpinak. To właśnie szpinak dawał mu nadludzką moc. Na początku XX wieku szpinak zaczął zdobywać dużą popularność ze względu na jego prozdrowotne właściwości. Stąd można uznać, że zamiłowanie Popeya do tej rośliny, nie jest przypadkowe. Puszka szpinaku stanowiła swoisty product placement tamtych czasów 😉 Co ciekawsze, prawdopodobnie jego postać była wzorowana na Franku „Rocky” Fiegel, który był synem polskich imigrantów. Mieszkał w Chester, z którego pochodził również twórca postaci Popeya – Elzie Crisler Segar. Podobnie jak Popeye, miał złote serce, ale zarazem duży temperament. Nie miał jednego oka oraz stale palił fajkę. Wioska zlokalizowana jest na północno-zachodnim wybrzeżu Malty, w odległości około 2 km od Mellieha Bay, w malowniczej scenerii zatoki Anchor Bay. Powstała w 1979 r., a jej budowa trwała w zaledwie cztery miesiące. Budynki zostały wybudowane z drewna, importowanego z Holandii, natomiast dachy sprowadzono z Kanady. Na stosunkowo niewielkim terenie, można znaleźć mnóstwo atrakcji, zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych. Na miejscu można zobaczyć domki postaci z filmu, jak również pocztę, piekarnię, gabinet dentystyczny, remizę strażacką, czy sklep z warzywami. Każdy z budynków jest dostępny dla zwiedzających. W środku znajdują się tematyczne aranżacje. Możemy poczuć się jak bohaterzy filmu, gdyż wnętrza domków są ogólnodostępne, a każdego eksponatu można dotknąć. Na głównym placu wioski, tuż obok remizy strażackiej odbywają się liczne zabawy i pokazy, przygotowane przez animatorów. Jest także kącik z rozmaitymi grami. W muzeum można zobaczyć przedmioty związane z produkcją filmu. Natomiast w niewielkim kinie można obejrzeć jak powstała Popeye Village oraz fragmenty filmu. W gorące dni, zwiedzanie można połączyć z kąpielą w wodach Zatoki Anchor Bay. W cenę biletu wliczone są parasole i leżaki, jednak ich dostępność opiera się na zasadzie kto pierwszy ten lepszy. Dodatkowo, na terenie obiektu znajduje się też sklep z pamiątkami oraz bary i restauracje. Pomimo ponad 40 lat, wioska Popeya wciąż zachwyca i zaskakuje. Małe, krzywe domki są niezwykle urokliwe. Duża ilość detali sprawia, że miejsce to wydaje się autentyczne. Wioska to kwintesencja kiczu, ale takie zadanie ma pełnić. Kolorowa tonacja oraz marynistyczna stylistyka dodają mu wyjątkowego uroku. Jest tu tak tandetnie, że aż pięknie. Popeye Village jest otwarta od 9.30 do 16.30, 17.30 lub 19.00 w zależności od pory roku. Wstęp kosztuje 24€ (od lipca do końca września) natomiast bilet ulgowy dla dzieci 16€. W zależności od sezonu bilety są tańsze. W okresie od końca maja do końca czerwca o od października do 5 listopada kosztują 18€ i 14 € ulgowy. W pozostałym okresie koszt biletu to 15€ i ulgowego 10€. Wszystkie dane są 2024 r. Szczegółowe informacje o aktualnych cenach dostępne są tutaj. Bilety można kupić online lub na miejscu. W cenę biletu wliczona była mapka obiektu, kupon na porcje popcornu oraz pocztówka. Podobno w sezonie, bilet obejmuje również wycieczkę łódką po zatoce. Najwygodniej do wioski dostać się samochodem, na miejscu jest dostępny bezpłatny parking. Istnieje też możliwość skorzystania z komunikacji miejskiej. Z Mellieha Centre / Mellieha bay o wioski Popeya kursuje autobus nr 101. Natomiast do Mellieha Centre / Mellieha bay kursują autobusy z Valletty: 41, 42, Silemy: 222 oraz Bugibby : 221 (aktualne informacje i mapki znajdują się tutaj) Natomiast dla tych, którzy nie są wielbicielami tego typu rozrywek, istnieje możliwość zobaczenia Popeye Village bezpłatnie. Ze znajdującego się nieopodal klifu można zobaczyć wioskę wraz z zatoką w całej okazałości.

Artykuł Wioska Popeya – maltański Disneyland pochodzi z serwisu .

Jeden dzień na Gozo

Gosia — Sun, 07 Jul 2024 14:13:38 +0000

Wycieczkę po Gozo zaczynam od klifów Ta’ Ċenċ, znajdujących się na południowo – wschodnim wybrzeżu wyspy. Jest to jedno z tych miejsc na Malcie, które koniecznie trzeba zobaczyć. Z wysokości ponad 130 m można podziwiać niesamowitą panoramę na Morze Śródziemne. Natomiast nieco dalej można podziwiać równie spektakularny krajobraz na tzw. Sunset Cliff. W celu poznania wyspy nie tylko z perspektywy klifów, warto odwiedzić stolicę Gozo – Victorię, znaną również jako Rabat. Victoria może także pochwalić się ciekawymi zabytkami oraz architekturą. Główną atrakcją turystyczną jest Cytadela Il-Kastell. Spacerując po murach obronnych można podziwiać malownicze widoki na okoliczne miejscowości. Na terenie Cytadeli znajduje się także zabytkowa Katedra Wniebowzięcia NMP. Stare miasto to labirynt wąskich uliczek z kamienicami ozdobionymi ciekawymi detalami. Na pobliskim targu można znaleźć tradycyjne maltańskie produkty, rękodzieło oraz słodycze i owoce. Natomiast lokalne restauracje, serwują doskonałe dania kuchni maltańskiej. Absolutnym must-see jest znajdująca się w zachodniej części wyspy zatoka Dwejra. Można tu zobaczyć imponujące klify oraz ciekawe formacje skalne. Do niedawna można było podziwiać tutaj także Lazurowe Okno, znane z serialu Gry o Tron. Niestety w 2017 r., zawaliło się na skutek silnego wiatru, pozbawiając tym samym Gozo jednej z głównych atrakcji. Obecnie nadal można podziwiać tzw. Fungus Rock, która znana jest na Malcie też jako „Il-Ġebla tal-Ġeneral” (Skała Generała). Wiąże się z nią ciekawa historia. Fungus Rock, czyli Skała Grzybowa, zawdzięcza swoją nazwę wyjątkowej roślinie, którą zbierali tu Rycerze Joannici. Jest to ciemnobrązowa, maczugowata, pasożytnicza roślina (Cynomorium coccineus), sięgająca około 18 cm wysokości. Choć pochodzi z Afryki Północnej, Gozo jest jedynym miejscem w Europie, gdzie można ją znaleźć. W czasach Rycerzy Joannitów wierzono, że ekstrakt z niej miał silne właściwości lecznicze. Była stosowana do opatrywania ran ponieważ tamowała krwawienie i zapobiegała infekcjom. Co więcej miała również leczyć czerwonkę, wrzody, a nawet choroby weneryczne. Roślina cieszyła się dużą popularnością, a jej wartość na rynku była wysoka. Gdy Rycerze św. Jana odkryli, że rosła ona na skale na Gozo, wiedzieli, że trafili na żyłę złota. Między lądem, a skałą rozciągnięto linę, a zbieraczy przewożono tam i z powrotem małą, jednoosobową kolejką linową. Co więcej, aby chronić ten cenny lek w 1637 roku zbudowali fortecę Dwejra (Qawra). Ścięto nawet zbocze skały, aby uniemożliwić dostanie się na jej szczyt. Tuż obok Fingus Rock znajduje się Inland Sea (Morze Wewnętrzne) – laguna, połączona z morzem otwartym tunelem, wydrążonym w 100 m klifie Dwejra. Tunel jest na tyle duży, że lokalni rybacy organizują przez tu wycieczki łodziami. Do niedawna zbiornik ten był wykorzystywany przez rybaków do połowu ryb. Obecnie ze względu na ich dużą ilość, jest to atrakcyjne miejsce do nurkowania. Ciekawym widokiem są panwie solne, znajdujące się w północnej części wyspy w okolicach Marsalforn. Są to płytkie prostokątne niecki, wyżłobione przy brzegu morza, które zalewa woda morska. W wyniku jej odparowania, powstaje sól. Północna część Gozo, jest idealnym miejscem na lokalizację tego typu produkcji, która znana była tuż już za czasów rzymskich. Znajdują się tutaj skały wapienne, które można było dowolnie kształtować. Ten tradycyjny sposób pozyskiwania soli jest stosowany do dzisiaj. Panwie sąsiadują z baterią artyleryjską Bateria Qolla l-Bajda, która została zbudowana przez Zakon Rycerzy Joanitów w latach 1715 – 1716. Więcej o tym miejscu napiszę wkrótce, w poście poświęconym opuszczonym miejscom na Malcie. Miejscowość Marsalforn słynie również z osobliwego posągu Chrystusa Zbawiciela, który zlokalizowany jest w szczerym polu. Został zbudowany w 1970 r. na szczycie wzgórza. U podnóża wzgórza znajdują się pola uprawne, które skutecznie uniemożliwiają wycieczkę na szczyt. Przerwę w zwiedzaniu najlepiej zrobić na plaży Ramla, która jest jedną z najładniejszych na Gozo. Znajdują się tutaj ruiny opuszczonego hotelu, o którym również napiszę więcej w innym poście 😊 W drodze powrotnej warto zajrzeć do miejscowości Xagħra, gdzie można zobaczyć zabytkowy wiatrak – Ta’Kola Windmill. Wiatrak został wybudowany w 1725 r. z inicjatywy Rycerzy Maltańskich. Wówczas budowano wiele tego typu obiektów żeby zachęcić lokalną ludność do produkcji mąki. We wnętrzu wiatraka mieści się muzeum życia wiejskiego. Jak się tu dostać? Z portu Ċirkewwa, znajdującego się na północnym krańcu Malty, regularnie kursują promy do portu Mġarr na Gozo. Promy obsługuje Gozo Channel Line i odpływa co około 45 minut. Cała przeprawa trwa około 25 minut i jest dostępna również dla samochodów. Ceny są przystępne, transfer kierowcy i auta kosztuje €15.70, natomiast pasażerowie płacą €4.65 (ceny z 2024 r.) Więcej informacji można znaleźć tutaj. Gozo, to miejsce, które zachwyca zarówno pod względem historii, jak i przyrody. Choć jest mniejsza od głównej wyspy Malty, to zaskakuje unikalnymi krajobrazami, zabytkami oraz ciekawą architekturą. Historię tego miejsca opowiada sama natura. Panwie solne stanowią pamiątkę po starodawnej produkcji soli, a Fungus Rock opowiada ciekawą historię zastosowania medycyny naturalnej.

Artykuł Jeden dzień na Gozo pochodzi z serwisu .