Okolice Paeroa i Waihi – gigantyczna butla, murale, złoto i tunele

Gosia — Sun, 07 Jun 2026 17:41:41 +0000

Czy można zacząć zwiedzanie bardziej abstrakcyjnie niż od gigantycznej butli napoju? W Nowej Zelandii jak najbardziej. Szczególnie w miejscowości Paeroa, skąd pochodzi kultowy napój Lemon & Paeroa. Ma słodko -cytrynowy smak i przypomina coś pomiędzy Sprite’em a porządną chemią z dzieciństwa. Napój powstał w 1907 roku właśnie tutaj, w miasteczku Paeroa, na bazie lokalnej wody mineralnej. Logo L&P jest wszędzie, a ogromna brązowa butla jest dumą mieszkańców. Z Paeroa ruszyłam do Wąwozu Karangahake – dawnego centrum wydobywczego złota. Znajdują się tu dwie ścieżki spacerowe, każda z nich liczy około 2,5 kilometra. Pierwsza – Windows Walk prowadzi przez las i krótkie tunele górnicze, natomiast druga Rail Tunnel Loop biegnie wzdłuż rzeki i przecina kilometrowy, stary tunel kolejowy. Ten tunel to czyste złoto– klasyka urbexu. Był ciemny, długi, chłodny i zadawał się nie mieć końca. Tuż obok znajduje się Waihi – miasteczko, które dosłownie zostało zbudowane na żyle złota. Pierwsze złoża odkryto tu w 1878 roku, ale prawdziwa gorączka zaczęła się w 1894, kiedy zaczęto skutecznie wydobywać złoto przy użyciu cyjanku. Podziemne wydobycie zakończono w 1952 roku, ale w latach 80-tych kopalnię otwarto ponownie, tym razem odkrywkowo. Tak powstała Martha Mine, ogromna dziura, która wygląda jakby ktoś przywalił ogromnym meteorytem w ten skrawek ziemi. Ikoną Waihi jest Cornish Pumphouse – betonowa, trzypiętrowa konstrukcja z 1904 roku, która kiedyś pompowała 300 ton wody na godzinę, żeby kopalnia nie zamieniła się w basen. Kiedy kopalnia zaczęła się rozrastać, budynek znalazł się na krawędzi przepaści. Istniało tylko jedyne rozwiązanie, aby go uratować trzeba było go przesunąć. Operacja miała miejsce w 2006 r. W ciągu trzech miesięcy zmieniono jego położenie o prawie 300 metrów. Tuż za pompownią znajduje się punkt widokowy na kopalnię – Martha Mine. Martha Mine była jedną z najważniejszych kopalni złota na świecie – przez ponad 60 lat wydobyto tu złoto i srebro o wartości ponad 50 milionów dolarów. Kopalnię zamknięto po osuwisku w 2015 roku, ale krajobraz pozostał księżycowy. Wzdłuż kopalni prowadzi 4 – kilometrowa ścieżka, która pozwala zobaczyć ten głęboki na 600 metrów krater z każdej perspektywy. Na koniec odwiedziłam miasteczko Katikati, znane jako The Mural Town. Od lat 90. systematycznie pokrywa się muralami opowiadającymi historię regionu i pierwszych osadników. W 1996 roku zorganizowano nawet festiwal, żeby uczcić… dwudziesty mural. Dziś jest ich znacznie więcej, a spacer po miasteczku przypomina chodzenie po otwartej galerii sztuki. Warto dodać, że w okolicy znajduje się również Wairere Falls – najwyższy wodospad na Północnej Wyspie. Podobno robi niesamowite wrażenie, jednak nie mogłam osobiście tego sprawdzić, bo z niewiadomych przyczyn, droga do niego była zamknięta. Na pocieszenie odwiedziłam małą miejscowość Tirau, w której główną atrakcją jest: wielka owca, wielki baran i wielki pies z blachy falistej. Pies to centrum informacji turystycznej, owca ma w brzuchu sklep z wełną, a baran dołączył do stada w 2016 roku. Blaszana zwierzyna jest główną atrakcją turystyczną Tirau i taki właśnie był cel tego abstrakcyjnego pomysłu.

Artykuł Okolice Paeroa i Waihi – gigantyczna butla, murale, złoto i tunele pochodzi z serwisu .

Przystanek Hamburg

Gosia — Mon, 31 Jul 2017 07:38:12 +0000

Zawijamy do portu Bardzo lubię miasta portowe, są to jakby tzw. okna na świat. Zazwyczaj są to miejsca kosmopolityczne i niekonwencjonalne. Zatem po Rotterdamie oraz Antwerpii przyszedł czas na wycieczkę do Hamburga. Port w Hamburgu, zaraz po Rotterdamie, jest drugim co do wielkości w Europie a jego historia sięga ponad 800 lat. Aby go zobaczyć można wykupić specjalny rejs za 20€ lub skorzystać z komunikacji publicznej tzn. promu nr 62 odpływającego z przystani Landugsbrucken w kierunku Finkenwerder. Koszt biletu 3 €, brak tylko powitalnego drinka na pokładzie 😉 W trakcie rejsu, można podziwiać ogromny port z kontenerami i statkami, a także ciekawą, różnorodną zabudowę Hamburga. Dobrym miejscem na postój i odpoczynek po intensywnym zwiedzaniu jest Elbe Beach. Miasto magazynów Obowiązkowym punktem na mapie Hamburga jest Spicherstadt tzw. Dzielnica Spichlerzy. Jest to ogromny kompleks ponad 100 – letnich magazynów, zbudowanych podobnie jak Wenecja na dębowych palach i oddzielonych kanałami. Pięciopiętrowe budynki, zbudowane są z czerwonej cegły i mają dosyć surową architekturę. Niegdyś przechowywano tu kawę, tytoń, herbatę oraz rozmaite przyprawy. Obecnie część dalej wykorzystywana jest jako magazyny, a także na działalność kulturalną np. wystawy. Na spacer do spichlerzy najlepiej odwiedzić wieczorem, kiedy są ciekawie oświetlone. Również warto przejść się nieco dalej do nowoczesnej dzielnicy HafenCity. Designerskie apartamentowce, z jednej strony stanowią duży kontrast, a z drugiej strony w zadziwiający sposób komponują się z surowym, przemysłowym charakterem pobliskich spichlerzy. Trochę kultury… alternatywnej Ciekawym miejscem jest Gängeviertel tzw. kącik artystyczny, złożony z zabytkowych budynków, wąskich przejść i uliczek gdzie można znaleźć różnego rodzaju prace i kompozycje artystyczne. Najbardziej do gustu przypadły mi oczywiście ciekawe murale oraz profesjonalna sauna zrobiona wewnątrz samochodu! Na zdjęciu widać powieszony na zewnątrz ręcznik, a w tle nawet prysznic! Miejsce numer dwa to Rote Flora. Budynek o dość burzliwej historii, w którym początkowo mieścił się teatr, a następnie stał się siedzibą radykalnych ruchów lewicowych. Przetrwał liczne demonstracje i podpalenia, a obecnie organizowane są tutaj kulturalne wydarzenia, jak koncerty czy wystawy. Dookoła budynku znajdują się także liczne murale. Zejdźmy do podziemi A dokładnie do Alter Elbtunel, tunelu pod Łabą wybudowanego na początku XX wieku. Zlokalizowany 28 metrów pod ziemią i sięgający ponad 400 m długości, był niegdyś uważany za innowacyjny projekt inżynieryjny. Jednak najciekawszy jest jego starodawny nieco industrialny wygląd. Światła Miasta Kiedyś John Lennon powiedział że „Urodziłem się w Liverpoolu, natomiast wychowałem w Hamburgu” “I was born in Liverpool but raised in Hamburg”. Mówiąc te słowa miał na myśli setki koncertów które Beatlesi wykonali w klubach znajdujących się w hamburskiej dzielnicy Reeperbahn. Właściwie tutaj w klubach takich jak Indra Club czy Kaiserkeller, Beatlesi zaczynali grać swoje pierwsze koncerty, będące początkiem ich międzynarodowej kariery. Obecnie Reeperbahn nosi miano, dzielnicy czerwonych latarni, gdzie podobnie jak w Amsterdamie można spotkać tańczące w oknach panie. Stek po hambursku raz! Będąc w Hamburgu, koniecznie spróbujcie słynne steki po hambursku, w skrócie zwane hamburgerami. Historia ich powstania sięga aż XII wieku i wiąże się z tatrami, pomysłodawcami mięsa mielonego. Wraz z rozwojem handlu, w XVII wieku tatar dotarł do portu w Hamburgu. Tutaj udoskonalono przepis dodatkowo obsmażając mięso w panierce z bułki tartej. Steki stały się nieodłącznym prowiantem emigrantów do Stanów Zjednoczonych, gdzie szybko zyskały popularność jako hamburgery. Najlepsze w mieście serwowane są w Otto’s Burger podawane w bułkach pieczonych na miejscu oraz własnym sosem BBQ. Kolejnym popularnym fast foodem, który trzeba spróbować w Hamburgu to słynne niemieckie curry wurst, a najlepsze serwują przy ulicy Grosse Bleichen 68, w Edelcurry. A do curry wursta najlepiej napić się słynnego w Hamburgu – Alsterwasser czyli piwa zmieszanego z lemoniadą. Można go spróbować w klimatycznej knajpce Zoë 2, o ciekawym starodawnym wystroju. ” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

Artykuł Przystanek Hamburg pochodzi z serwisu .

tunel -

Okolice Paeroa i Waihi – gigantyczna butla, murale, złoto i tunele

Przystanek Hamburg