palac -

Kreml Izmailovo – rosyjska wersja Disney’a

Gosia — Wed, 11 Sep 2019 19:25:25 +0000

Turyści wychodzący ze stacji metra Partizanskaya nie mają wątpliwości w którą stronę kierować się na Kreml. W oddali widać kolorowe pałace oraz pozłacane wieżyczki. Coś jednak nie pasuje w tym obrazku, nie ma tu Placu Czerwonego, ani Soboru Wasyla Błogosławionego. Moskwa kryje w sobie wiele sekretów oraz potrafi naprawdę zaskoczyć. Nie będę ukrywać, że wcześniej tkwiłam w błędnym przeświadczeniu, że Kreml jest tylko jeden ten wyjątkowy. Czar prysł, gdy dowiedziałam się, że jest ich znacznie więcej! Słowo to było kiedyś używane na określenie grodów warownych, a zatem można domyślać się, że w Rosji jest ich dość sporo 😉 Jednak Kreml przy stacji metra Partizanskaya, podobnie jak przy Placu Czerwonym jest miejscem niezwykłym, które dosłownie przenosi w bajkowy świat Disneya. Nie wierzycie? W takim razie zapraszam do alternatywnej rzeczywistości Izmailovo… Izmailovo wygląda jak znakomicie odrestaurowany dwór carski i zdaje się być miejscem w którym czas się zatrzymał. Niestety pozory mogą mylić kompleks powstał w 2007 r. na podstawie szkiców pierwotnego Kremla z XVII wieku, który uległ spaleniu. Głównym celem rekonstrukcji dawnego kompleksu było stworzenie centrum kulturowo – rozrywkowego. „Reprezentacyjna” część Izmailovo otoczona jest bazarem, znanym też jako Izmailovski Wernisaż, na którym można kupić rozmaite pamiątki, jak: rosyjskie matrioszki, kolorowe chusty, skóry, obrazy oraz rękodzieło. Bazar tętni życiem głównie w weekendy, kiedy przyjeżdża tutaj najwięcej sprzedawców. Asortyment jest wówczas wzbogacony o rzeczy zazwyczaj dostępne tylko na pchlich targach. Oprócz typowych pamiątek „made in China” można tu znaleźć starocie pamiętające czasy Związku Radzieckiego jak: medale, monety, magnesy, ikony, ceramikę, czapki czołgistki, mundury, narodowe stroje, popiersia Lenina czy stary sprzęt fotograficzny. Na terenie Izmailovo znajduje się Muzeum Wódki, w którym można zapoznać się z procesem produkcji tego trunku. Wśród eksponatów można zobaczyć sprzęt do destylacji, stare przepisy, butelki czy postery reklamowe. Zwiedzanie obejmuje również degustację 3 rodzajów wódki. Oprócz Muzeum Wódki, znajduje się tutaj również muzeum: czekolady, chleba oraz zabawek ludowych. Na tym nie kończą się atrakcje Izmailovo. Można tu odwiedzić wiele pracowni zajmujących się m.in. obróbką drewna, kowalstwem, ceramiką oraz produkcją mydła. W tak niesamowitej scenerii nie mogło również zabraknąć Pałacu Ślubów. Na terenie Izmailovo znajduje się wiele knajpek i kawiarni oferujących rozmaite przekąski w przystępnych cenach. Natomiast w Pałacu Rosyjskich Potraw można spróbować wielu tradycyjnych rosyjskich dań. Warto odwiedzić zrekonstruowany kościół św. Mikołaja – obecnie najwyższą drewnianą budowlę tego typu w Moskwie. Dojazd Izmailovo położone jest nieco dalej od centrum Moskwy. Najwygodniej dostać się tam granatową linią metra nr 3 i wysiąść na przystanku Partizanskaya. Dojazd z centrum zajmuje około 20 min. Izmailovo znajduje się około 10 minut spacerem od stacji.

Artykuł Kreml Izmailovo – rosyjska wersja Disney’a pochodzi z serwisu .

Moskiewskie metro – witamy na salonach!

Gosia — Thu, 27 Jun 2019 16:58:34 +0000

Nie musiałam się długo zastanawiać czego będzie dotyczył mój pierwszy post o Moskwie. Oczywiście przed wyjazdem słyszałam wiele o moskiewskim metrze, jednak to miejsce trzeba zobaczyć na własne oczy! 😉 Trochę faktów Cały system składa się z 12 linii, a jego długość wynosi ponad 300 km i obejmuje ponad 200 stacji. Niektóre stacje są punktem przesiadkowym nawet dla 3 lub 4 linii. Jakby tego było mało, metro stale jest rozbudowywane, obecnie trwają prace na budową ogromnej linii okalającej miasto, tzw. drugiego ringu. Niektóre stacje znajdują się tak głęboko, że przesiadki pomiędzy nimi mogą pochłonąć naprawdę dużo czasu, szczególnie w godzinach szczytu. Niewyobrażalna jest również ilość ludzi korzystająca codziennie z podziemnej kolejki. Podobno dziennie z moskiewskiego metra korzysta ponad 7 mln pasażerów! Aby upłynnić podziemny ruch, wyznaczone są kierunki którymi pasażerowie mogą się poruszać. Nawet nie próbujcie iść pod prąd, ja doświadczyłam tego raz i nie polecam 😉 Dodatkowo na każdej stacji ustawione są barierki wyznaczające kierunki wejścia i wyjścia. Trochę historii Pierwsza linia metra została wybudowana kawał czasu temu. Została otwarta 16 maja 1935 r. przez Stalina. Od tamtego czasu moskiewskie metro nie funkcjonowało tylko jeden dzień – 16 października 1941 r., ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa podziemnego systemu ze strony Niemców. W trakcie II Wojny Światowej, zwanej tu Wielką Wojną Ojczyźnianą, metro było wykorzystywane jako schron podziemny. Co więcej, trwała wówczas budowa nowych stacji! Podobno podziemia metra stanowiły wówczas całe miasteczka, znajdowały się tutaj liczne sklepy i lokale usługowe, a na stacji Kurskaya nawet biblioteka. Wielbiciele konspiracyjnych teorii twierdzą, że w Moskwie istnieje sekretna linia metra. Podobno została wybudowana przez Stalina, jako droga ewakuacyjna w razie ataku miasta. Przejdźmy do konkretów… To co czyni moskiewskie metro wyjątkowym są niesamowite pałacowe wnętrza z rozmaitymi mozaikami, rzeźbami i kryształowymi żyrandolami. Zwiedzanie tych komnat może zająć nawet pół dnia. Wycieczkę najwygodniej zacząć od stacji Komsomolskaya znajdującej się na linii nr 5 (brązowej) okalającej miasto (tzw. ring line) oraz wsiąść do pociągu jadącego w odwrotnym kierunku do wskazówek zegara, wysiadając na każdej stacji. Stacja Komsomolskaya dosłownie zapiera dech, jej wnętrze wygląda jak sala balowa w Wersalu. Ogromne kryształowe żyrandole, mozaiki na suficie oraz ciekawa kolorystyka czynią ją wyjątkową. Przyglądając się bliżej, na suficie można zauważyć mozaiki przedstawiające walkę Rosjan o niepodległość, natomiast na końcu stacji znajduje się popiersie towarzysza Lenina. Stacja Prospekt Mira zaskakuje przestronnym, jasnym wnętrzem. Sufit ozdabiają kasetony oraz kryształowe żyrandole. Kolejna stacja Novoslobodskaya, zwana także „podziemną bajką”, charakteryzuje się ciekawie wyprofilowanymi kolumnami, ozdobionymi kolorowymi witrażami. Na jej końcu znajduje się mozaika o nazwie „Pokój na całym świecie”. Stacja Belorusskaya prezentuje obrazy związane z historią i kulturą Białorusi, przedstawione na 12 panelach sufitowych. Tutaj należy się przesiąść w zieloną linię nr 2 (Zamskvoretskaya) w kierunku południowym do centrum, a następnie wysiąść na pierwszej stacji – Mayakovskaya. Stacja ta przedstawia mozaiki obrazujące 24 godziny na ziemi sowieckiej. Jej głębokość sięga 33 metrów, co czyni ją jedną z najgłębszych w moskiewskim systemie podziemnej kolei. Jadąc dalej zieloną linią, należy wysiąść na stacji Teatralnaya, gdzie należy się przesiąść w granatową linię nr 3 Arbatsko – Porovskaya. Odpowiednikiem stacji Teatralnaya dla linii nr 3 jest stacja Ploschad Revolyutsii, która ozdobiona jest licznymi rzeźbami. Kolejna stacja – Arbatskaya o długości aż 250 m, jest najdłuższą stacją w moskiewskim metrze. W 1941 r. została zbombardowana przez Niemców. Na stacji Kievskaya natomiast, znajduje się obraz przedstawiający 300 – letnią współpracę rosyjsko – ukraińską. Ostatnia stacja Park Pobedy znajduje się na głębokości 84 m i jest najgłębiej położoną stacją w Moskwie. Prowadzą do niej najdłuższe schody ruchome w Europie, liczące 126 m. Nie występuje tutaj problem zachowania lewej strony wolnej dla pieszych, gdyż nie widziałam nikogo chętnego do wspinaczki po 740 stopniach 😉 Sam przejazd ruchomymi schodami zajmuje aż 3 minuty. Na stacji znajdują się również dwie mozaiki przedstawiające wydarzenia z wojny w 1812 r. oraz II Wojny Światowej. Ponadto przy odrobinie szczęścia można trafić na specjalne pociągi. Pierwszy zwany Aquarelle, jest tak właściwie galerią sztuki na szynach, natomiast drugi przypomina wyglądem pociągi z lat 30-tych. Mi niestety zabrakło tej „odrobiny” szczęścia, co więcej dwa razy próbowano mnie okraść. Metro jest doskonałym miejscem dla kieszonkowców ze względu na ilość ludzi oraz odciągające uwagę atrakcje. W zatłoczonych pociągach i przejściach pomiędzy stacjami, a także w trakcie robienia zdjęć należy zachować szczególną ostrożność. Info praktyczne: Metro jest czynne od 5.30 rano do 1 w nocy. Stacje przesiadkowe mają inne nazwy w zależności od linii, ułatwia to nawigację w podziemiach. Przykładowo jedna stacja może się nazywać: Tverskaya, Chekhovskaya lub Pushkinskaya w zależności od linii. We wszystkich pociągach działa WiFi.

Artykuł Moskiewskie metro – witamy na salonach! pochodzi z serwisu .

Wiedeń – architektoniczne miasto snów

Gosia — Sat, 19 Nov 2016 06:45:22 +0000

Wiedeń jest zwany miastem snów, ze względu na osobę Sigmunda Freuda, który stworzył tu podstawy swojej psychoanalizy. Jednak w rzeczywistości Wiedeń to miasto snów dla wielbicieli architektury. Pałace, piękne ogrody, katedry, czy teatry przypominające czasy dawnej potęgi austriackiej, można tu spotkać na każdym kroku. Głównym punktem pielgrzymek turystów, są niesamowite wiedeńskie pałace. Najbardziej popularny – Pałac Schönbrunn, zaskakuje swoim intensywnym żółtym kolorem, który doskonale współgra z otaczającym go ogromnym ogrodem, otrzymanym w stylu francuskim. Tuż obok pałacu znajduje się wzgórze z którego roztacza się przepiękna panorama okolicy. Co ciekawsze, w pałacu mieszczą się, aż 1441 komnaty, z czego w jednej z nich swoją muzyczną karierę zaczynał 6-letni Mozart. Warto również zobaczyć Belweder, znajdujący się nieco dalej od centrum, pałac w stylu barkowym. W samym centrum Wiednia znajduje się pałac Hofburg, w którym można zwiedzić muzeum cesarzowej Elżbiety, znanej jako Sisi. Najważniejszym symbolem Wiednia jest Stephansdom – Katedra Świętego Szczepana, z charakterystyczną ponad 130-metrową wieżą. Została zbudowana w XIV wieku i jest jedną z najstarszych w Austrii. Przyjemnym miejscem na odpoczynek w trakcie zwiedzania, jest dziedziniec Ratusza – Wiener Rathaus. Zupełnie odmienną architekturę można spotkać przy ulicy Unteren Weißgerberstraße 13, gdzie znajduje się ciekawy budynek zwany Kunst Haus Wien. Zachwyca on swoim bajowym, nieregularnym kształtem, pastelowymi kolorami oraz mozaikami. Wiedeń słynie również z doskonałej kuchni, dlatego zwiedzanie trzeba obowiązkowo zakończyć porządnym Wiener Schnitzel. Najlepszy, serwowany jest w kultowym Figlmüller. Jednak, aby na naszym talerzu wylądował ogromny, soczysty sznycel wiedeński, trzeba swoje odstać w kolejce. A na deser oczywiście tort wiedeński… Szczerze… po tym torcie nie dziwię się, że Wiedeń jest jednym z najlepszych miast to życia 😉 ” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

Artykuł Wiedeń – architektoniczne miasto snów pochodzi z serwisu .