Thames Town – czyli chińskie Truman Show

Thames Town to urocze miasteczko jak z brytyjskiej pocztówki. Czerwone budki telefoniczne, wiktoriańska architektura, ceglane domy szeregowe i starodawne skrzynki pocztowe robią typowy angielski klimat. Jednak coś tu nie gra, jest zdecydowanie zbyt uroczo, schludnie i podejrzanie.

Po chwili coś zaczyna się nie zgadzać. Samochody jadą prawą stroną, większość sklepów jest zamknięta, a mijani przechodnie w żaden sposób nie przypominają Europejczyków. Do tego panuje tu dziwna cisza, a wszystko jest tak perfekcyjnie, że aż nienaturalne.

Dopiero napisy zdradzają prawdę. Obok angielskich nazw pojawiają się chińskie znaki. I wtedy wszystko staje się jasne: to nie jest Anglia tylko Chiny. Thames Town to miniaturowe brytyjskie miasteczko położone jakieś 30 kilometrów od centrum Szanghaju.

Zostało zbudowane od zera w ramach projektu chińskiego rządu „Jedno Miasto, Dziewięć Miast”. Oprócz Thames Town, wybudowano także miasteczko: skandynawskie (Luodian), włoskie (Pujiang), hiszpańskie (Fengcheng), kanadyjskie (Fengjing), niderlandzkie (Gaoqiao) i niemieckie (Anting). Plan chińskiego rządu polegał na stworzeniu atrakcyjnych miejsc do życia. Zakładano, że zachęci to mieszkańców zatłoczonego Szanghaju do przeprowadzki z centrum tej metropolii.

Problem w tym, że ceny nieruchomości były wysokie, dojazd długi, a chętnych na stałe mieszkanie niewielu. Domy wykupili głównie zamożniejsi Chińczycy jako inwestycje albo drugie lokum. W efekcie powstało miasto widmo. Najwidoczniej brytyjskie klimaty nie do końca trafiły w gusta Szanghajczyków, mimo że całkowity koszt tej inwestycji wyniósł 5 miliardów juanów, czyli jakieś 700 milionów dolarów.

Spacerując po Thames Town widać, że nie oszczędzano na detalach. Latarnie, sygnalizacja świetlna, skrzynki pocztowe i czerwone budki telefoniczne sprowadzono z Anglii. Jest kościół niemal stylizowany na wzór Christ Church w Bristolu, brukowane uliczki, pomniki: Szekspira, Dickensa, a nawet Harry’ego Pottera i Jamesa Bonda. Brakuje tylko typowo angielskiej pogody.

Obecnie Thames Town służy jako tło do zdjęć ślubnych. Funkcjonujące w mieście sklepy to głównie salony sukien ślubnych i studia makijażu.

Spacer po Thames Town przypomina chodzenie po filmowej scenografii. Niby wszystko się zgadza, ale coś jest wyraźnie nie gra. Całe miasto to gigantyczna dekoracja, a jednak trudno oprzeć się jej urokowi. Sterylny i uporządkowany obraz angielskiego miasteczka wywołuje wręcz lekki niepokój. I właśnie dlatego Thames Town jest fascynujące, trochę jak Truman Show na żywo.

Jak się tu dostać

Thames Town leży około godzinę drogi od centrum Szanghaju. Najłatwiej dojechać metrem linii 9 do stacji Songjiang Xincheng. Stamtąd pozostaje jeszcze około 5 km. Najwygodniej wziąć taxi, koszt przejazdu kosztował mnie około 15 zł. Skorzystałam z Didi Taxi, chińskiego odpowiednika Ubera. To część aplikacji Alipay, głównego sposobu płatności w Szanghaju. Przed wyjazdem najlepiej pobrać ją na telefon i podpiąć europejską kartę, bo gotówka w Szanghaju prawie nie istnieje, a karty europejskie działają wybiórczo. Większość transakcji odbywa się przez aplikację Alipay lub WeChat.